سالی که گذشت...

سال ۹۵ با درد شروع شد و با ناکامی در حال پایان است. این جمله ای است که برای توجیه تنبلیها و بی فکریهای خودم گفتم و فراموش کردم که این سال سال فرصتهایی بود که از دست دادم و مقصر خودم بودم. هنوز این سال تمام نشده و آه و ناله کردن هم بی فایده است، برنامه ای باید فراهم کنم و هدفی و حرکت را آغاز کنم با امید به خداوند.

ای بی تو حرام زندگانی ای جان// خود بی تو کدام زندگانی ای جان

سوگند خورم که زندگانی بی تو// مرگست به نام زندگانی ای جان